Je peuter slaat dicht bij een keuze of roept zelfs keihard 'nee'!
Zo doorbreek je de blokkade!
Je staat in de gang, de tassen zijn gepakt en je bent eigenlijk al vijf minuten te laat. “Schat, welke jas wil je aan? De blauwe of de rode?” Je verwacht een snelle keuze, maar in plaats daarvan gebeurt het: je kind slaat dicht. Geen antwoord, geen beweging, alleen een starende blik. Je probeert hem te helpen door een zelfstandige opvoeding, toch? Maar in plaats van een antwoord, krijg je een boze blik, een luide “NEE!” of begint je kind angstig weg te kijken. Er lijkt wel sprake van een totale blokkade.
Het is een van de meest frustrerende momenten voor jou als ouder. Je probeert te helpen, je probeert mee te denken, maar hoe meer jij je best doet, hoe verder je kind weg lijkt te glippen. Je vraagt je af: Waarom doet hij dit? Is dit dwarsigheid? Of begrijpt hij me echt niet? Diep van binnen knaagt die onzekerheid: Doe ik iets verkeerd waardoor mijn kind zo blokkeert?
Wat nou als ik je vertel dat die keuze juist voor een dikke 'error' zorgt?
Het voelt misschien als onwil, maar wist je dat dit dichtslaan vaak een teken is van pure onmacht? Wanneer je kind slaat dicht, gebeurt er achter die starende oogjes namelijk van alles.
Stel je voor dat het brein van je kind een computer is waar op dat moment te veel programma’s tegelijk openstaan. Een keuze maken tussen twee jassen of twee soorten beleg lijkt voor ons simpel, maar voor een jong kind is het topsport. Ze moeten nadenken over wat ze op dat moment voelen, wat de opties precies inhouden, én ze moeten ook nog eens begrijpen dat kiezen voor de één betekent dat de ander afvalt.
Soms is de ‘harde schijf’ dan gewoon vol. De boel loopt vast en je kind slaat dicht. Het is een soort automatische stopknop van het brein om zichzelf te beschermen tegen de overprikkeling van het moeten beslissen.
Waarom jouw uitleg de kortsluiting alleen maar erger maakt
De meeste ouders reageren op zo’n blokkade door de keuze nog aantrekkelijker te maken. We gaan uitleggen waarom de appel zo lekker is, of we worden ongeduldig omdat we door moeten en herhalen de vraag steeds sneller. Maar dat is precies het moment waarop de ‘error’ alleen maar groter wordt en merk je het dus: Je kind slaat dicht.
Het is pijnlijk als je ziet dat andere kinderen “gewoon” antwoorden, terwijl jouw kind lijkt te blokkeren.
Vaak merken we dat ouders dit gedrag in het moment proberen te corrigeren door druk uit te oefenen, net zoals wanneer een kind niet direct gedag wil zeggen terwijl je als ouder even ‘sociaal wenselijk’ gedrag wilt zien.
Je kind kan op dat moment simpelweg geen informatie meer verwerken. Jouw goedbedoelde hulp komt binnen als ruis. Het resultaat? De muur wordt alleen maar hoger en de frustratie aan beide kanten groeit. Je blijft achter met dat nare gevoel: Ik probeer hem de regie te geven, en nu voelt de verbinding totaal verloren.
Een kleine verschuiving met een groot resultaat
Je hoeft overigens niet te stoppen met keuzes geven; het is juist heel waardevol voor het zelfvertrouwen van je kindje. Maar wist je dat de manier waarop je wacht vaak het verschil maakt tussen een ‘error’ en een antwoord?
Het brein van je kind heeft simpelweg verwerkingstijd nodig. Een paar simpele aanpassingen kunnen al voor een enorme reset zorgen:
Gun ze de ’tien-seconden-regel’: Tel na je vraag in je hoofd rustig tot tien voordat je iets nieuws zegt. Voor jou voelt dit als een eeuwigheid, maar voor je kind is het de tijd die nodig is om de informatie te verwerken.
Maak het zichtbaar: Houd de twee opties echt vast of wijs ze aan. Dit ontlast het talige brein direct; je kind hoeft dan niet meer te gissen of te onthouden wat je precies zei.
Blijf de rust zelve: Kijk je kind vriendelijk aan zonder de vraag direct weer te stellen. Jouw kalmte vertelt je kind: “Je bent veilig, neem de tijd.”
Achter de blokkade kijken: de weg naar een systeem-reset
Wanneer je merkt: ‘mijn kind slaat dicht’, is dat een signaal dat de emmer overloopt. Het begrijpen van het ‘waarom’ achter dit gedrag is de eerste en belangrijkste stap. Want pas als je ziet dat het geen koppigheid is, maar een kind dat even de weg kwijt is in de keuzes in zijn eigen hoofd, kun je met andere ogen naar die moeilijke momenten gaan kijken.
Die momenten van kortsluiting hoeven namelijk niet het einde van de gezelligheid te betekenen, mits je weet hoe je de druk van het kiezen eraf kunt halen zonder de regie volledig over te nemen. Want zodra de rust terugkeert, komt er weer ruimte voor die glimlach die je zo graag ziet.
Klaar om de 'gebruiksaanwijzing' van die keuzestress te ontdekken?
Het is ontzettend lastig om je kind te zien blokkeren terwijl je alleen maar de ruimte wilde geven. Je weet nu het waarom achter dat dichtslaan bij keuzes, maar hoe zorg je er in de praktijk voor dat die muur weer afbreekt? En nog belangrijker: hoe bied je voortaan keuzes aan zonder dat de boel vastloopt?
Omdat wij zoveel vragen kregen van ouders over deze specifieke momenten, zijn we achter de schermen druk bezig met iets speciaals. Een gids die je precies meeneemt in de stappen die nodig zijn om de rust en de verbinding weer terug te brengen in huis.
Wil jij als eerste weten wanneer ons nieuwe e-book “Kortsluiting & Blokkades” uitkomt (en direct praktische tips ontvangen in je mailbox)?
Laat dan hieronder je naam en e-mailadres achter en schrijft in het bericht het woord ‘ebook’!
Interesse in onze cursus?
Bekijk de cursus of neem contact met ons op